حماسه سیاسی.حماسه اقتصادی

تحلیل گفتمان پیام‌های نوروزی مقام معظم رهبری

رهبر معظم انقلاب پس از تحویل سال و برای تبریک سال نو بیاناتی ایراد می‌کنند که با عنوان پیام نوروزی شناخته می‌شود.

 

بیانات ایشان در این فقره پس از تبریک سال نو ارزیابی سال گذشته و ترسیم چشم‌اندازی برای آینده کشور است که با تعیین یک نام و شعار برای هر سال به پایان می‌رسد. از این جهت پیام‌های نوروزی ایشان سخنان مهمی هستند که وضع مطلوب را ترسیم می‌نماید لذا مورد توجه مسؤولان در بخش‌های مختلف قرار دارد.

 

تحلیل پیوسته‌ی پیام‌های نوروزی ایشان می‌تواند چشم‌انداز تاریخی حرکت انقلاب و همچنین شکل‌گیری گفتمان جمهوری اسلامی را ترسیم کند. این نوشته به تحلیل گفتمان پیام‌های نوروزی رهبر معظم انقلاب از سال 69 تا 94 می‌پردازد و گزاره‌های مرکزی هر سال از سخنان ایشان را به دست می‌دهد. همچنین با توجه به نسبت این گزاره‌ها می‌توان پیام اصلی چند سال را در امتداد یکدیگر مشاهده کرد که بیانگر وضعیت کشور ایران و جمهوری اسلامی و تأکیدات آن در هر برهه زمانی باشد.

 

• پیام رهبر معظم انقلاب در اولین سال رهبری(1369) معطوف به نسبت نو شدن سال و تحول اخلاقی در انسان تأکید داشته و تصریح می‌کنند سال نو به مثابه شروعی برای تهذیب جان از آلایش‌های مادی و روحی است.
•  
• سال 70  ایشان اتحاد و همگرایی ملت و مسؤولان برای پیشرفت را از ضروریات سال جدید ارزیابی نموده و بر نزدیکی بیشتر دولت و ملت توجه و تأکید نهادند.
•  
• در سال 71 رهبر معظم انقلاب به نقش مردم در توسعه اشاره کرده و خودداری از اسراف را از مهمترین مقولات در فرایند پیشرفت کشور معرفی می‌نماید.
•  
• در سال 72 ایشان عدالت اجتماعی را هدف غایی نظام اسلامی از سازندگی مادی و توسعه ارزیابی نموده و تصریح می‌کند توسعه مادی باید به عدالت بیشتر منجر شود و در غیر این‌صورت از روح تهی شده و رفتن به راه سرمایه‌داری است.
•  
• سال 73 وجدان کاری و انضباط اجتماعی را از عناصر تمدن‌سازی معرفی کرده و به نظم بیشتر در امور شخصی و مخصوصاً در امور عمومی از جهات مالی تأکید فرمودند.
•  
• سال 74 ایشان پیشرفت و سازندگی تؤام با انضباط اجتماعی را از عناصر فرهنگی تمدن برشمرده و بر رعایت ملزومات عدالت‌خواهانه‌ی توسعه تأکید کردند.
•  
• سال 75 انظباط مالی و ساماندهی مصرف منابع کشور را از اولویت‌های سال جدید بر شمرده و مجدد بر اثرات اسراف بر موقعیت اقتصادی و فرهنگی تمدن ایرانی اسلامی اشاره کردند.
•  
• سال 76 و 77 نیز در همین راستا صرفه‌جویی را سرلوحه اقتصادی و فرهنگی توسعه‌ی کشور دانستند.
•  

به این ترتیب در 9 سال آغازین رهبری ایشان رعایت انضباط مالی، قناعت و صرفه‌جویی از سوی مردم و مخصوصاً مسؤولان را به عنوان اولویت‌های مهم ایران مطرح نمودند. تلاقی زمانی این دهه با دوره سازندگی به دغدغه‌های ایشان در این برهه زمانی و وضعیت کشور در آن دوره اشاره دارد.

تحلیل این بیانات و گزاره‌های مرکزی آن در نسبت با وضعیت آن روز کشور نمایان‌گر اهمیت پیام‌های نوروزی در توصیه به مردم و مسؤولان درباره وضعیت فعلی و روند اتی کشور است.

 

چنانکه پیش از این مورد اشاره قرار گرفت در دهه اول رهبری، مقام معظم رهبری بر مقوله صرفه‌جویی اقتصادی و انظباط مالی و اجتماعی از سوی مردم و مسؤولان اشاره فرمودند. این مسأله نشان‌گر اهمیت اقتصاد در شکل‌گیری تمدن ایرانی اسلامی و همچنین بیانگر وضعیت آن روز کشور است که ایشان در سال‌های متمادی به انظباط اقتصادی و صرفه‌جویی به عنوان اولویت کشور اشاره می‌کردند.

در این فقره به تأکیدات رهبر معظم انقلاب در دهه دوم رهبری اشاره خواهیم نمود.

• در سال 78 که مقارن با صدمین سالروز تولد امام خمینی(ره) وی همه را به پیروی از منش و روش امام خمینی که برپایی عدالت بود دعوت نمودند.
•  
• در سال 79 رفع مشکلات اقتصادی داخلی و همچنین تدمین وحدت و امنیت ملی را به عنوان اولویت سال جدید برشمردند.
•  
• سال 80 مجدداً تدمین اشتغال و وحدت و امنیت ملی را همچون سال قبل در اولویت پیشرفت کشور ارزیابی نمودند.
•  
• در سال 81 مجدداً تقویت اقتصاد با ایجاد اشتغال و مبارزه با فساد را اولویت اول کشور معرفی کردند. بدیهی است در این فقرات اخیر روی سخن ایشان با مسؤولان است که اقتصاد و وحدت ملی را تقویت نمایند.
•  
• سال 82 نیز به همین ترتیب مبارزه با فساد و خدمت‌رسانی به مردم را مهمترین اثبات کارآمدی نظام در عرصه داخلی و خارجی معرفی نمودند.
•  
• سال 83 اصلاحات واقعی را تولید علم، استقرار عدالت و رفع فقر و فساد دانسته و بر توجه ویژه به این مقولات از سوی مسرولان تأکید کردند.
•  

شش سال مورد بررسی مهمترین تأکید رهبری بر سلامت اقتصادی و تقویت وحدت ملی متمرکز گردیده است. از این منظر می‌توان گفت از نظر رهبری در این سال‌ها بجز مشکل اقتصادی مسأله‌ی وحدت ملی و امنیت و اقتدار ملی نیز نیاز به توجه ویژه داشته است.

 

این سال‌ها که مقارن با دولت اصلاحات است، بحث‌های مربوط به اصلاحات توجهات زیادی به خود جلب کرده و رهبری نیز با تأکید بر لزوم اصلاحات، رفع فقر و فساد و تولید علمی را از جمله اصلاحات واقعی ارزیابی می‌کند.

 

• سال 84 به دلیل برگزرای انتخابات در ان سال از سوی رهبری سال مشارکت عمومی و همبستگی ملی نام‌گذاری می‌شود که در راستای تدکید ایشان بر وحدت ملی در سال‌های قبل قرار دارد.
•  
• در سال 85 ایشان از وضعیت موجود ابراز رضایت کرده و آن را نویدبخش آینده‌ای روشن برای ایران اسلامی قلمداد می‌کند.
•  
• در سال 86 مجدداً اتحاد ملی و انسجام اجتماعی گزاره مرکزی پیام نوروزی رهبر انقلاب را تشکیل می‌داد.
•  
• در سال 87 رهبر معظم انقلاب حرکت به سوی اهداف با شتاب بیشتر و تلاش افزون‌تر را به عنوان هدف اصلی کشور مطرح نمودند.
•  
• سال 88 اصلاح الگوی مصرف شعاری بود که رهبری برای آن سال پیش‌نهاد کردند و البته گزاره مرکزی بیانات ایشان نیز صرفه‌جویی بود و سایر گزاره‌ها حول این گزاره تجمع یافته بودند.
•  
• سال 89 دلبستگی مردم به انقلاب گزاره مرکزی بیانات ایشان بود و قراین آن را در سال گذشته و حماسه 9 دی معرفی نمودند.
•  

در نیمه دوم دهه دوم رهبری آیت‌الله خامنه‌ای، سه مفهوم مورد توجه بیشتر بوده است؛ اتحاد ملی، دلبستگی مردم به انقلاب و اصلاح الگوی مصرف از گزاره‌های اصلی ایشان در ترسیم چشم‌انداز آینده‌ی کشور یا ارزیابی از وضعیت گذشته بر این مفاهیم مترکز بوده است.

 

ایشان سال‌های آغازین دهه 90 را بر مقوله اقتصاد تأکید بسیار دارند و دهه 90 را دهه پیشرفت و عدالت نامگذاری کرده و تصریح می‌کنند که اقتصاد زیربنای دهه پیشرفت و عدالت است.

 

• بر این اساس سال 90 اقتصاد زیربنای دهه پیشرفت و عدالت نامیده شده است.
•  
• سال 91 گزاره مرکزی بیانات نوروزی رهبری حل مشکلات اقتصادی با تکیه بر توان داخلی است.
•  
• سال 92 بازیابی توان اقتصادی از گزاره‌های اصلی پیام نوروزی است. توان اقتصادی از سویی قدرت و اقتدار داخلی و خارجی کشور را متأثر می‌کند.
•  
• سال 93 حل مشکلات اقتصادی با مراقبت از فرهنگ به عنوان زیربناست. هر یک از این مقولات نیازمند برنامه‌های وسیع و تلاش بسیار است لذا باید با عزمی ملی و مدیریت جهادی به آنها نزدیک شد.

در سال 94 نیز رهبر انقلاب مقولاتی مانند پیشرفت اقتصادی، اقتدار ملی و منطقه‌ای و پیشرفت علمی را از رهگذر همدلی و وحدت دولت و ملت ممکن می‌داند.

 

تحلیل گفتمان پیام‌های نوروزی رهبر انقلاب چارچوب گفتمان جمهوری اسلامی را ترسیم می‌کند و هشدارهای ایشان در سال‌های مختلف به ضعف‌های موجود تاکید می‌نهد و در صدد هشدار در مورد عواقب آن است. چنانکه از گراره‌های مرکزی این بیانات در هر سال بر می‌آید می‌توان هر گزاره را در دل شرایط بیان آن نهاده و دلالت‌های تاریخی آن را در هر دولت به دست داد. از این جهت پیام‌های نوروزی نوعی جهت‌گیری تاریخی انقلاب اسلامی در 25 سال اخیر نیز هست.

پیام نوروزی مقام معظم رهبری به مناسبت آغاز سال ۱۳۹۴

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در پیام نوروزی خطاب به ملت ایران، سال ۱۳۹۴ را سال «دولت و ملّت، همدلی و هم‌زبانی» نامگذاری کردند.
متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به شرح زیر است:

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم‌

یا مقلّب القلوب و الابصار، یا مدبّر اللّیل والنّهار، یا محوّل الحول و الاحوال، حوّل حالنا الی احسن الحال.
السّلام علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها.
آغاز سال مصادف است با ایّام شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها)؛ ارادت مردم ما به خاندان پیغمبر و دخت گرامی پیامبر اعظم اقتضائاتی دارد که یقیناً همه باید این اقتضائات را رعایت کنند و یقیناً رعایت خواهند کرد. امید است که این ایّام و این سال از برکات فاطمی سرشار و برخوردار باشد؛ و نام مبارک این بزرگوار و یاد ایشان تأثیرات عمیق و ماندگار خود را در زندگی مردم ما در سال ۱۳۹۴ بگذارد. و امیدواریم که این آغاز بهار طبیعت که آغاز سال نوی هجری شمسی است، برای ملّت ایران و برای همه‌ی ملّتهایی که نوروز را گرامی میدارند مبارک باشد. سلام خاکسارانه عرض میکنم به ساحت حضرت بقیّة الله الاعظم (ارواحنافداه) و یاد امام بزرگوارمان و شهیدان را در این فرصت، گرامی میداریم و امیدواریم که ما را از برکات انفاس طیّبه و دعاهای ارواح مطهّر آن عزیزان برخوردار فرماید. یک نگاه اجمالی به سال ۱۳۹۳ میکنیم و نگاهی اجمالی به سال جاری‌ای که در این ساعت شروع میشود. سال ۹۳ هم در عرصه‌ی داخلی و هم در عرصه‌ی خارجی و بین‌المللی برای کشور ما سال پرماجرایی بود؛ چالشهایی داشتیم، پیشرفتهایی هم داشتیم؛ ما در اوّل سال ۹۳ با توجّه به همین چالشها بود که عنوان سال را گذاشتیم «عزم ملّی و مدیریّت جهادی». با نگاهی به آنچه در سال ۹۳ گذشت، مشاهده میکنیم که عزم ملّی بحمدالله بُروز و ظهور داشت. ملّت ما عزم راسخ خود را هم در تحمّل برخی مشکلاتی که برای او وجود داشت نشان داد، هم در روز بیست‌ودوّم بهمن، در روز قدس و در راهپیمایی عظیم اربعین این عزم را، این همّت را از خود بُروز داد و نشان داد. مدیریّت جهادی هم در برخی از بخشها بحمدالله بارز و آشکار بود. در آن بخشهایی که مدیریّت جهادی را انسان مشاهده کرد، پیشرفتها را هم در آنجا مشاهده کردیم. این البتّه توصیه‌ی مخصوص سال ۹۳ نیست، هم عزم ملّی و هم مدیریّت جهادی برای امسال و برای همه‌ی سالهای پیش‌رو برای ملّت ما مورد نیاز است.

 و امّا در سال ۹۴ آرزوهای بزرگی برای ملّت عزیزمان داریم که همه‌ی این آرزوها هم دست‌یافتنی است. آرزوهای بزرگ ما برای ملّت در این سال، پیشرفت اقتصادی است؛ اقتدار و عزّت منطقه‌ای و بین‌المللی است؛ جهشهای علمی به معنای واقعی است؛ عدالت قضائی و اقتصادی است؛ و ایمان و معنویّت است که از همه مهم‌تر و پشتوانه‌ی همه‌ی آن سرفصل‌های دیگر است. به نظر ما همه‌ی این خواسته‌ها و آرزوها دست‌یافتنی است؛ هیچ‌کدام از اینها چیزهایی نیست که از ظرفیّت ملّت ایران و ظرفیّت سیاستهای نظام بیرون باشد. ظرفیّتهای ما بسیار زیاد است؛ در این زمینه حرفهای گفتنی‌ای وجود دارد که ان‌شاءالله به مهم‌ترین آنها در سخنرانی عصر [شنبه‌] اشاره خواهد شد.

آنچه در این ساعت مایلم به ملّت عزیزمان عرض کنم این است که این ظرفیّت عظیم و مهم دست‌یافتنی است ولی شروطی دارد؛ یکی از مهم‌ترین شروط عبارت است از همکاری‌های صمیمانه میان ملّت و دولت؛ اگر این همکاری صمیمانه از دو سو شکل بگیرد، یقیناً همه‌ی آنچه را که جزو آرزوهای ما است دست‌یافتنی است و آثار آن را مردم عزیزمان به چشم خواهند دید. دولت، کارگزار ملّت است؛ و ملّت، کارفرمای دولت است. هرچه بین ملّت و دولت صمیمیّت بیشتر و همکاری بیشتر و همدلی بیشتری باشد، کارها بهتر پیش خواهد رفت. باید به یکدیگر اعتماد کنند؛ هم دولت، ملّت را به معنای واقعی کلمه قبول داشته باشد و ارزش و اهمّیّت و توانایی‌های ملّت را بدرستی بپذیرد، هم ملّت به دولت که کارگزار کارهای او است به معنای حقیقی کلمه اعتماد کند. من در این زمینه هم حرفهایی دارم و توصیه‌هایی دارم که ان‌شاءالله در سخنرانی به آنها اشاره خواهم کرد. لذا به نظر من امسال را باید سال همکاری‌های گسترده‌ی دولت و ملّت دانست؛ من این شعار را برای امسال انتخاب کردم: «دولت و ملّت، همدلی و هم‌زبانی». امیدواریم این شعار در عمل تحقّق پیدا کند و هر دو کفّه‌ی این شعار، یعنی ملّت عزیزمان، ملّت بزرگمان، ملّت با همّت و با شجاعتمان، ملّت بصیر و دانایمان، و همچنین دولت خدمتگزار بتوانند به این شعار به معنای حقیقی کلمه عمل بکنند و آثار و نتایج آن را ببینند.

از خداوند متعال پیشرفت همه‌ی کارهای بزرگ کشور را درخواست میکنیم و توفیق خودمان را در خدمتگزاری از خدای متعال مسئلت میکنیم.

والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته‌

توصیه آیت الله بهجت (ره)

عکسی ک بعد از سی و یک سال اجازه انتشار یافت!

ﻋﮑﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﯽ ﻭ ﯾﮏ ﺳﺎﻝ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﯾﺎﻓﺖ !
‏« ﺷﺐ ﻋﻤﻠﯿﺎﺕ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻣﯿﻦ، ﺭﺯﻣﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺍﺯ 150 ﻧﻔﺮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ 20 ﻧﻔﺮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﺍﺯ
ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻣﯿﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺒﻮﺭ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ . ﺑﯿﺴﺖ ﻧﻔﺮ ﻧﻮﺑﺘﯽ ﺭﻭﯼ
ﺯﻣﯿﻦ ﻏﻠﺖ ﻣﯽ ﺯﻧﻦ ﺗﺎ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ ... ﺍﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﺻﺒﺢ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ
ﺍﺳﺖ "...
ﺍﯾﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺁﺭﺍﻡ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﺳﺮ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﻧﻪ ﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻧﺎﻡ،
ﻧﻪ ﭼﻮﺏ ﺗﮑﻔﯿﺮ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺯﺩﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻨﺘﯽ ﺑﺮ ﮐﺴﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﺟﺰ ﺁﻧﮑﻪ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺑﺮﮔﺮﺩﻩ ﻣﺎﻥ ﻧﻘﺶ ﺗﺴﻤﻪ ﺍﯼ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ ... ﯾﺎﺩﺷﺎﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ !

یا علی ابن موسی الرضا (ع)

 

ولادت و زندگانی حضرت محمد (ص)

نام: محمد بن عبد الله

 حضرت محمد (ص) در تورات و برخى كتب آسمانى «احمد» ناميده شده است. آمنه، دختر وهب، مادر حضرت محمد (ص) پيش از نامگذارىِ فرزندش توسط عبدالمطلب به محمّد، وى را «احمد» ناميده بود.

كنيه حضرت محمد (ص): ابوالقاسم و ابوابراهيم.

القاب حضرت محمد (ص): رسول اللّه، نبى اللّه، مصطفى، محمود، امين، امّى، خاتم، مزّمل، مدّثر، نذير، بشير، مبين، كريم، نور، رحمت، نعمت، شاهد، مبشّر، منذر، مذكّر، يس، طه‏ و...
منصب حضرت محمد (ص): آخرين پيامبر الهى، بنيان‏گذار حكومت اسلامى و نخستين معصوم در دين مبين اسلام.

 تاريخ ولادت حضرت محمد (ص): روز جمعه، هفدهم ربيع الاول عام الفيل برابر با سال 570 ميلادى (به روايت شيعه). بيشتر علماى اهل سنّت تولد آن حضرت را روز دوشنبه دوازدهم ربيع الاول آن سال دانسته ‏اند.

پیوند آسمانی

آسمان می خندد این اتفاق زیبا را و زمین کل می کشد این پیوند آسمانی را.

 

چه طرب انگیز است آفتاب امروز مکه! چه روح فزاست هلهله ممتد نخلستان های عرب!

 

چشم های ملایک، با لهجه ای بارانی شادباش می گوید این وصلت خوش آیند را.

 

امشب، شب ازدواج ملکه حجاز است؛

 

اما نه با شاهزادگان یمنی و نه با تاجران مکی؛ با کسی که پادشاه بی تاج و تخت زمین و آسمان است.

 

با کسی که تمام کائنات، بهانه خلقت اوست و آفتاب، به طمع دیدار او هر روز طلوع می کند، با کسی که خداوند او را «رَحْمَةً لِلْعالَمینَ» نامید.

 

خدیجه، به خانه ای می آید که زینتی جز حضور همیشگی ملایک ندارد؛ خانه ای که جز صدای محمد، هیچ موسیقی دل نشینی را نمی شناسد، خانه ای که افق های روشن آسمان، چشم به آستان بی آلایش آن دوخته اند.

 

خدیجه، جان پیامبر می شود.
تمام ثروت خود را در محمد خلاصه می کند.

 

و خدیجه به خانه محمد صلی الله علیه و آله می آید تا مرهم زخم های فردای محمد صلی الله علیه و آله شود.

به امامت رسیدن حضرت مهدی(عج)

 

تولد حضرت مهدی (عج)

حکیمه خاتون علیهاالسلام ، عمه امام حسن عسکری علیه السلام نقل می کند: وقتی هنگام تولد مهدی(عج) رسید، امام زمان(عج) را دیدم رو به قبله به سجده افتاد. سپس دستش را بلند کرد و گفت: «به یکتایی خدا گواهی می دهم و اینکه جدّم، رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم ، و پدرم امیرمؤمنان علیه السلام ، وصی رسول خداست». سپس یک یک امامان را شمرد تا به خود رسید. امام زمان(عج) از هنگام تولد تا زمانی که پدرش به شهادت رسید، مخفی بود و فقط تعداد خاصی از یاران، او را می دیدند و مسائل خود را از ایشان می پرسیدند. حضرت هنگام رحلت پدر، پنج سال داشت. چنان که در روایات آمده، محل زندگی امام زمان(عج) در دوران کودکی همچون محل زندگی حضرت موسی علیه السلام مخفی بود تا از گزند طاغوتیان محفوظ باشد.

شهادت امام حسن عسگری (ع)

 

قطـره قطـره اشـک چشمـان زمـان
مـی چـکد بـر روی دامـان زمیـن
از غــم چشمـان تـو یابـن الحســـن
♥•٠·
امشب که زمین و آسمان می گرید
از ماتم عسگری جهان می گرید

جا دارد اگر شیعه خون گریه کند
چون مهدی صاحب الزمان می گرید

سالروز پرپر شدن یازدهمین ستاره آسمان امامت و ولایت، امام حسن عسکری (ع) تسلیت باد.

حماسه نه دی

فراموش نمی کنیم اشک های سید علی را
مردود شدن برخی از خواص را فراموش نمی­کنیم
هتک حرمت نماز جمعه را فراموش نمی­کنیم
سکوت خواص و کمک آن ها به فتنه را فراموش نمی­کنیم
خون های ریخته شده از مردممان را فراموش نمی­کنیم
به آتش کشیدن خیابان های شهرمان را فراموش نمی­کنیم
قانون شکنی مدعیان قانون مداری را فراموش می­کنیم
ظلم به مردم و وتوی رای آن ها را فراموش نمی­کنیم
تحمیل خسارت های اقتصادی به کشور را فراموش نمی­کنیم
تهمت ها و دروغ های ناروا نسبت به نظام را فراموش نمی­کنیم
امیدوار کردن آمریکا و اسرائیل را فراموش نمی­کنیم
حمایت اوباما و نتانیاهو از فتنه گران را فراموش نمی­کنیم
تلخ کردن کام مردم و بر هم زدن حماسه حضور انتخابات را فراموش نمی­کنیم
جسارت و بی احترامی به عکس امام عزیزمان را فراموش نمی­کنیم
تلاش برای رو در روی هم قرار دادن مردم را فراموش نمی­کنیم
شهدای مظلوم فتنه را فراموش نمی­کنیم
ظلم به مردم مظلوم دنیا و خدمت به اسرائیل با شعار نه غزه، نه لبنان را فراموش نمی­کنیم
هتک حرمت عاشورا و پرچم عزای امام حسین را فراموش نمی­کنیم
حماسه 9 دی را فراموش نمی­کنیم

چند داستان از زندگى امام رضا(ع)

زندگانى حضرت امام رضا(ع) پر است از لحظاتى نورانى و شگفت انگيز كه دل شيفتگان را مى‏برد . از كتاب «ديوان خدا» نوشته نعيمه دوستدار ـ كه بر اساس منابع موثق تدوين يافته ـ چند داستان برگزيده‏ايم كه تقديم عاشقان اهل بيت مى‏كنيم.

نشانه موى پيامبر(ص)

مردى از نوادگان انصار خدمت امام رضا(ع) رسيد. جعبه‏اى نقره‏اى رنگ به امام داد و گفت :

«آقا! هديه‏اى برايتان آورده‏ام كه مانند آن را هيچ كس نياورده است». بعد در جعبه را باز كرد و چند رشته مو از آن بيرون آورد و گفت: «اين هفت رشته مو از پيامبر اكرم(ص) است. كه از اجدادم به من رسيده است». حضرت رضا(ع) دست بردند و چهار رشته مو از هفت رشته را جدا كردند و فرمود: «فقط اين چهار رشته، از موهاى پيامبر است».

مرد با تعجب و كمى دلخورى به امام نگاه كرد و چيزى نگفت. امام كه فهميد مرد ناراحت شده است، آن سه رشته مو را روى آتش گرفت. هر سه رشته سوخت، اما به محض اين كه چهار رشته موى پيامبر(ص) روى آتش قرار گرفت شروع به درخشيدن كرد و برقشان چهره مرد عرب را روشن كرد.

صحبت گنجشك با امام (ع)

راوى: سليمان (يكى از اصحاب امام رضا(ع)

حضرت رضا(ع) در بيرون شهر، باغى داشتند. گاه‏گاهى براى استراحت به باغ مى‏رفتند. يك روز من نيز به همراه آقا رفته بودم. نزديك ظهر، گنجشك كوچكى هراسان از شاخه درخت پركشيد و كنار امام نشست. نوك گنجشك، باز و بسته مى‏شد و صداهايى گنگ و نا مفهوم از گنجشك به گوش مى‏رسيد. انگار با جيك جيك خود، چيزى مى‏گفت.

امام عليه السلام حركت كردند و رو به من فرمودند: «ـ سليمان!... اين گنجشك در زير سقف ايوان لانه دارد. يك مار سمى به جوجه‏هايش حمله كرده است. زودباش به آن‏ها كمك كن!. ..

با شنيدن حرف امام ـ در حالى كه تعجب كرده بودم ـ بلند شدم و چوب بلندى را بر داشتم . آن قدر با عجله به طرف ايوان دويدم كه پايم به پله‏هاى لب ايوان برخورد كرد و چيزى نمانده بود كه پرت شوم...

با تعجب پرسيدم: «شما چطور فهميديد كه آن گنجشك چه مى‏گويد؟» امام فرمودند: «من حجت خدا هستم... آيا اين كافى نيست؟!»

ميهمان دوستى امام(ع)

راوى: يكى از نزديكان امام رضا(ع)

مرد گفت: «سفر سختى بود. يك ماه طول كشيد».

امام رضا (ع) فرمودند: «خوش آمدى!»

ـ « ببخشيد كه دير وقت رسيدم. بى‏پناه بودن مرا مجبور كرد كه در اين وقت شب، مزاحم شما شوم».

امام لبخند زدند و فرمودند: «با ما تعارف نكن! ما خانواده‏اى ميهمان دوست هسيتم».

در اين هنگام روغن چراغ گرد سوز فرو نشست و شعله‏اش آرام آرام كم نور شد. ميهمان دست برد تا روغن در چراغ بريزد، اما امام دست او را آرام برگرداند و خود، مخزن چراغ را پر كرد. مرد گفت: «شرمنده‏ام! كاش اين قدر شما را به زحمت نمى‏انداختم».

امام در حالى كه با تكه پارچه‏اى، روغن را از دستش پاك مى‏كرد، فرمودند: ما خانواده‏اى نيستيم كه ميهمان را به زحمت بيندازيم».

امام علی ‌بن موسی‌الرضا (علیه السلام)

امام علی ‌بن موسی‌الرضا (علیه السلام) هشتمین امام شیعیان از سلاله پاک رسول خدا و هشتمین جانشین پیامبر مکرم اسلام می‌باشند. ایشان در سن 35 سالگی عهده‌دار مسئولیت امامت و رهبری شیعیان گردیدند و حیات ایشان مقارن بود با خلافت خلفای عباسی که سختی‌ها و رنج بسیاری را بر امام رواداشتند و سر انجام مأمون عباسی ایشان را در سن 55 سالگی به شهادت رساند. در این نوشته به طور خلاصه، بعضی از ابعاد زندگانی آن حضرت را بررسی می‌نماییم. نام مبارک ایشان علی و کنیه آن حضرت ابوالحسن و مشهورترین لقب ایشان "رضا" به معنای "خشنودی" می‌باشد. امام محمد تقی (علیه السلام) امام نهم و فرزند ایشان سبب نامیده شدن آن حضرت به این لقب را اینگونه نقل می‌فرمایند: "خداوند او را رضا لقب نهاد زیرا خداوند در آسمان و رسول خدا و ائمه اطهار در زمین از او خشنود بوده‌اند و ایشان را برای امامت پسندیده‌اند و همینطور (به خاطر خلق و خوی نیکوی امام) هم دوستان و نزدیکان و هم دشمنان از ایشان راضی و خشنود بود‌ند."

یکی از القاب مشهور حضرت "عالم آل محمد" است. این لقب نشانگر ظهور علم و دانش ایشان می‌باشد. جلسات مناظره متعددی که امام با دانشمندان بزرگ عصر خویش، بویژه علمای ادیان مختلف انجام داد و در همه آنها با سربلندی تمام بیرون آمد دلیل کوچکی بر این سخن است، که قسمتی از این مناظرات در بخش "جنبه علمی امام" آمده است. این توانایی و برتری امام، در تسلط بر علوم یکی از دلایل امامت ایشان می‌باشد و با تأمل در سخنان امام در این مناظرات، کاملاً این مطلب روشن می‌گردد که این علوم جز از یک منبع وابسته به الهام و وحی نمی‌تواند سرچشمه گرفته باشد.

تو آفتاب هشتمی

تو آفتاب هشتمی سر چهارده عدد

بيداركن خواب مرا از وحشت اين ديو درد

بنگر كه از هفت آسمان، جايي فراسوي زمان

نوري هبوط مي كند، در غربت اين لا مكان ...

بنگر كه دريا خون شده ، فواره ها گلگون شده

ليلاي بي دل را ببين از عشق تو مجنون شده ...

در اين غروب واپسين، از چتر خورشيد يقين

نور حقيقت مي چكد، بر خاک مشكوک زمين

فرياد و بانگي مي رسد، عالم سكوت مي كند

از هيبتش سلطان قهر آرام سقوط مي كند

عالم هراسان مي شود محشر نمايان مي شود

از تاول آينه ها خورشيد گريان مي شود

تقدير ما در دست توست، زنجير بر دستان ما

مارو رها كن از عدم هستي بده بر جان ما...

همراه با زمزمه ی کبوتران حرم

<sub>ای آشنای غریب، ای عصمت هشتم، ای غریب الغربا، ای شمس الشموس و ای مولای من! کوچه های نیشابور، هنوز بوی کلام عطرآگین تو را دارد. هر روز که خورشید خراسان، سینه ریز زرینش را از شوق می درد و انبوه دانه های طلایی اش از فراز آسمان بر حَرَمت می پاشد، کبوتر دل، بهانه کنان به سوی حرم تو پر می کشد و به سوی دانه های مِهری می رود که برایش می پاشی.

هوای صحن و سرای تو، پُر از زمزمه است و آسمان آکنده از ذرات لطیف حضوری است که چهره زائران خسته را می نوازد. در بارگاه تو، هیچ کس غریب نیست. سلام بر تو ای آشنای غریب! سلام بر تو، که توس، با آمدنت مدینه ایمان شد. و ما هر زمان، به بهانه ی شوق دیدارت در "مشهد" عاشقان، نگاهمان را به نگاه تو پیوند می زنیم و از دلتنگی هایمان می كاهیم.

هر سحر، به کوچه های ایوان نگاه روشنت کوچ می کنیم و چون پرنده ای غریب، به گوشه حَرَمت پناه می بریم. هر روز، در سایه سار مرقد متبركت مویه کنان، شانه های خسته مان را می لرزانیم. هر شب، فانوس اشک هایمان را روشن می کنیم و دست های محتاج عاطفه مان را به دامان پر مهر و محبت تو می آویزیم.

و اینك خورشید، در حال غروب است و هفت ستاره روشن در آسمان، آغوش گشوده هشتمین اخترند. کبوتران بال می زنند آسمانی را که چشم هایمان سال هاست به آن دوخته شده، صدای بال کبوتران در صدای سنج عزاداران می پیچد و خواب مسموم انگورهای پیچیده بر خوشه های حادثه آشفته می شود، خورشید، ذره ذره در عطش چشم هایش رسوب می کند ...

ای تمامیت عشق و صفا، در آستانه سالروز فقدان وجود نازنینت، پرستوی دلم میل پرواز به رواق ملکوتی ات را دارد می خواهم خاک محضرت را طوطیای چشمان ناقابلم کنم و در حریم خلوتت مستانه، زمزمه شورانگیز عاشقی و رهایی را سر دهم، می خواهم خویش را به پنجره پولاد مهربانی و مروتت بیاویزم و بند دل شکسته ام را گره بزنم به صداقت و بزرگی و شرافتت، و عقیق سرخ نیایش را تقدیمت کنم. ای ضامن آهو، آهوی سرگشته کوچه های غربت و دلدادگی ام آیا ضمانت دلم را می پذیری ؟</sub>

تسلیت شهادت امام رضا(ع)

سلام بر تو ای عصمت هشتم!




کوچه های توس، هنوز بوی عطرآگین تو را می دهد و آوای غریب





ملایک هنوز در طواف حریم کبریایی ات به گوش می رسند.



.



.



 
ای امام الرئوف!




همراه با کبوتران حرمت، محزون و گریان دل را به دور بارگاه تو




 پر مى دهیم تا با زمزمه ملائک همراه شویم.

یا کریم اهل بیت امام حسن مجتبی (ع)

چه گشته قامت يارم ز بار غم شكن است؟
چه رخ نموده كه مهدي دوباره در محن است؟

مگر چه كرده جهان با گلي كه در چمن است؟
دوباره فاطمه گريان به فكر يك كفن است؟

چرا به دامن لاله فتاده ياسمن است؟
وجود حضرت زينب چو شمع انجمن است؟

ببين كه پاره جگر بين سينه و دهن است
گمان حكايت زهرِ هلاهل و حسن است

خدا كند كه توانم از او سخن گويم
به اذن فاطمه امشب حسن حسن گويم

فلك ز ماتم او چشمِ خون فشان دارد
كسي كه ناله بر او اهل آسمان دارد

خصائل علي و فاطمه در او جمع است
ز غربت پدر و مادرش نشان دارد

كسي كه همچو علي هم غريب و هم مظلوم
به سينه دردِ عظيمي چو كهكشان دارد

بسان فاطمه قبرش اگر چه مخفي نيست
به سينه خاك گرفته سَرِ نهان دارد

خدا كند به بقيعش نسيم او بويم
و خاك روي مزارش به اشك خود شويم

نه خاطرات مدينه توان شنيد و نَمُرد
نه جرعه‌‌ روضه‌ي او را توان چشيد و نَمُرد

زمان تشييع و تابوت و تير و خون و كفن
نمي‌شود كه به تصوير جان كشيد و نَمُرد

مگر شود كه ز طشت پر از جگر گفتن
و يا وداع حسين و حسن بديد و نَمُرد

خدا كند بشود فرش انجمن باشم
غلام گريه كن روضه‌ي حسن باشم

تسلیت رحلت رسول گرامی اسلام و شهادت امام حسن (ع)

رحلت پیامبر عظیم الشان اسلام ، حضرت ختمی مرتبت ، سید المرسلین ، محمد مصطفی (ص) و شهادت سبط اکبرش حضرت امام حسن مجتبی (ع) بر همه شیعیان و دوستداران آن حضرت و شما عزیزان تسلیت باد . امیدوارم که مورد لطف آن بزرگواران در این دنیا و مورد شفاعت آنها در روز قیامت قرار گیریم

طبیب دو عالم

مدینه، چه کردی رسول خدا را
گرفتی ز ما خاتم‌الانبیا را

چه بیدادگر بود، این چرخ گردون
که خاک یتیمی، به سر ریخت ما را

دریغا! که روح دعا، رفت در خاک
گرفتند از ما روان دعا را

به سوگ محمّد، بگریید، یاران
که زهرا ببیند، سرشک شما را

بیارید گل بر در بیت زهرا
که هم‌درد باشید، خیرالنسا را

الهی الهی که اهل مدینه
نبینند، تنهایی مرتضا را

الهی نبینم که زهرا به صحرا
دهد آب با اشک خود نخل‌ها را

مبادا که در بیت وحی الهی
بدون طهارت، گذارید پا را

ببوسید، روی حسین و حسن را
تسلّا دهید این دو صاحبْعزا را

خدا را چه شد، آن طبیب دو عالم
که آورد، بر زخم‌ جان‌‌ها، دوا را

نه لب بر گلوی حسینش نهاده
نه بوسیده لعل لب مجتبا را

سلامی نداده است، بر اهل‌بیتش
زیارت نکرده است، بیت‌الولا را

زنان مدینه، چو جان در بر خود
بگیرید، دخت رسول خدا را

مبادا مبادا، گذارید تنها
در این روزها، عصمت کبریا را

زنان مدینه، به جان پیمبرi
بگویید اسرار این ماجرا را

چرا شعله از بیت زهرا بلند است
ببینید، آتش زدند آن سرا را

دریغا! دریغا! که در پشت آن در
شکستند، ار کان ارض و سما را

بیایید، در آستان ولایت
که کشتند، ریحانة المصطفا را

خطاکار، آن بود، ای اهل عالم
کز اوّل رها کرد، تیر خطا را

خدا را در بیت توحید و آتش؟
یهودند این جانیان، یا نصارا؟

یهود و نصارا به پیغمبر خود
روا داشت کی این چنین ناروا را؟

کسی کو زند، لطمه بر روی زهرا
به قرآن که کفرش بود آشکارا

نه سهمی، ز قرآن و اسلام دارد
نه دیده است، یک لحظه رنگ حیا را

ندیده است، پیغمبری، جز محمّدi
ز امّت، چنین ظلم و جور و جفا را

شراری، ز بیت‌الولا رفت بالا
که بگرفت در کام خود کربلا را

عدو، آتشی زد به بیت ولایت
که بگرفت، تا حشر، دودش فضا را

زمام سخن را نگهدار «میثم»
که آتش زدی، قلب اهل ولا را

فتنه ۸۸ درگیری دو تفکر ارزشی و غیرارزشی انقلاب بود

خبرگزاری بسیج: فرمانده کل سپاه پاسداران در بابل با بیان اینکه فتنه ۸۸ درگیری دو تفکر ارزشی و غیرارزشی انقلاب بود، گفت:‌ مردم ایران از فتنه ۸۸ با پیروزی به میدان آمده و نصرت الهی در ۹ دی نصیب ملت ایران شد.

ادامه نوشته